در پی مطرح شدن احتمال کاندیداتوری سید محمد خاتمی در انتخابات آتی ریاست جمهوری، "یالثارات"- ارگان مطبوعاتی انصار حزب الله- در مطلبی تحت عنوان "چشم ها برای چه پف می کند؟" به انتقاد از عملکرد رییس جمهور سابق پرداخت و پیش بینی کرد که مردم دست رد به سینه خاتمی خواهند زد./متن این نوشتار در زیر می آید: این روزها کسانی که برای به صحنه آوردن جناب خاتمی شبانه روز تلاش می کنند به گونه ای از رییس جمهور سابق سخن می گویند و فضایل وی را در بوق و کرنا می کنند که تو گویی با آمدن خاتمی نه فقط ایران که اوضاع کل جهان ختم به خیر خواهد شد و جهان دیگر روی غم و ناراختی را نخواهد دید.
طرفه حکایتی است؛ از ریاست جمهوری خاتمی تنها سه سال گذشته و مردم هنوز دوران اصلاحات را از یاد نبرده اند. اگر در دولت اصولگرا سعی دولت بر مهار گرانی است و حداقل کسی منکر نقایص موجود نمی شود لیکن در دولت اصلاحات، مشکلات معیشتی مردم، هفتمین دغدغه ایشان خوانده می شد و مردم، لشکر قابلمه به دست جناح راست خوانده می شدند.
اگر در دولت عدالت محور، مردم مناطق محروم هم مثل ساکنین شهرهای بزرگ دارای شان و منزلت هستند در دولت خاتمی، حقوق شهروندی تنها در قشر متوسط و بالاتر جامعه خلاصه می شد. (آن هم فقط در حد شعار و عمدتا برای حقوق فضایی و فانتزی و نامشروع و غیرقانونی نظیر حق مخالفت با خدا!!!)
اگر در دولت فعلی سهام سودآور و اقتصادی به توده مردم تعلق گرفته، در دولت گذشته به بهانه خصوصی سازی، اختصاصی سازی رواج گرفت و آقازاده ها ویژه خواری دوران سازندگی را با قدرت بیشتری ادامه دادند.
اگر در دولت احمدی نژاد، مسوولی که در حل کردن مشکلات مردم، ساز ناهماهنگ می زند کنار گذاشته می شود در دولت خاتمی از سوءاستفاده از بیت المال، امیرکبیر می سازند تا زحمات وی در دوران تبلیغات انتخاباتی را جبران کرده باشند.
اگر در دولت ارزشی عمده وقت هیات دولت در جهت حل مشکلات آحاد مردم از سراسر کشور صرف می شود، طولانی ترین جلسه هیات دولت در زمان اصلاحات به آزاد کردن یک مفسد اقتصادی تعلق گرفت.
اگر در دولت اصولگرا انرژی هسته ای بی هیچ مسامحه ای پیش می رود و دست یابی به این دانش هر روز فتح دیگری در پی دارد در دولت قبلی سخن از نوشیدن جام زهر و تسلیم می رفت تا کار را به انکار استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای بکشاند.
اگر در دولت کنونی اشتغال آفرینی باعث امیدواری در حل بحران بیکاری شده، در دولت گذشته بحران آفرینی جایی برای خلق فرصت های جدید شغلی باقی نمی گذاشت و جوانان مجبور بودند به جای سرکار رفتن، هزینه تئوری هایی همچون "فشار از پایین- چانه زنی در بالا" شوند و گوشت قربانی قائله هایی چون 18 تیر و قتل های زنجیره ای گردند و ...
برای دیدن متن کامل نوشته ادامه مطلب را کلیک کنید |